26.3 C
Paris
Monday, August 15, 2022

در تجاوز جنایتکارانه پوتین به اوکراین، 15 میلیون بی خانمان، هزاران کشته و مجروح و بیش از 5میلیون پناهنده به کشورهای همسایه !

پیشنهاد مجاهدین برای مناظره، با مسئول شورای ملی مقاومت و رهبری سازمان

ashraf-najonbad

اشاره به یادداشت آقای هوشنگ اسدیان

هوشنگ اسدیان در یادداشتی با عنوان وسط جنگ نرخ تعیین نکنید ضمن اینکه به موضع گیری منتقدینی که حوادث ۱۰ شهریور را محکوم کرده تاخته خطاب به آنها نوشته است:

“آیا واقعا این افراد و جریانات هیچ فرصت دیگری ندارند که از سازمان مجاهدین خلق ایران انتقاد کنند و یا کارها و نظرات آنها را به چالش بکشند؟ آیا درست در زمانی که دشمن مشترکمان در شادی از این جنایت هولناک غوطه ور است و جشن گرفته است؛ باید به این انسانهای آزاده که چنگ در چنگ این دشمن ضد بشر کردند، تحت لوای اطلاعیه حمله کرد؟”

گذشته از بی پایه بودن اتهام فرصت طلبی به منتقدین مجاهدین باید از ایشان پرسید آیا در تمام این سالها شرایطی مثل امروز حاکم بوده که نباید و نشود به مجاهدین انتقاد کرد. مگر اینکه ایشان مدعی باشند مجاهدین همیشه در شرایط ویژه و مشابه حوادث ۱۰ شهریور بوده که از اساس نمی توانند پشت چنین ادعایی بایستند؛ ثانیا به شهادت دهها مقاله و بیانیه جمعی و … این منتقدین شما که زودتر و بیشتر و محکمتر و سخت تر و دردمندانه تر از شما در این رابطه موضع گرفته اند، در این صورت چه اصراری دارید آنها را به همسویی و پایکوبی با دشمن متهم کنید! ضمن اینکه اگر مرزبندی با به قول شما دشمن اصلی اصولی و درست باشد چه دلیلی دارد شما بخواهید او را ساکت کنید و مگر اینکه فاکتور شرایط برای شما حکم شمشیر دموکلوسی را داشته باشد که مدام بر پشت گردن منتقدین نگه داشته اید. این منطق مجاهدین البته چیز تازه ای نیست. در زمان شاه نیز هر گونه انتقاد به سازمان های سیاسی با همین ترفند و فرافکنی پاسخ داده می شد. به عنوان مثال وقتی فریدون جعفری در توجیه برخی انتقاداتی که مصطفی شعاعیان به چریک های فدایی خلق می کند به او می گوید:

” ببین رفیق! جنبش هنوز سخت و ناتوان است. بگذار ما تا اندازه ای رشد کنیم و نیرو بگیریم، آنگاه خب هر کس هر نظری داشته باشد، آزاد است که بگوید.”

پاسخ شعاعیان را اگر بخواهیم با منطق مجاهدین گز کنیم خروجی و نتیجه اش می شود همان حرف های بریده مزدورهایی که امروز خطاب به مجاهدین می گویند اگر اپوزیسیونی در موضع کسب قدرت سیاسی نتواند به پرسش ها و ابهامات و چالش های مخالفین و منتقدین خود پاسخ بدهد هرگز در موضع قدرت سیاسی خود را ملزم به پاسخگویی نخواهد دانست. امروز می بینیم مجاهدین بر سر منتقدینی که در واکنش به وعده رجوی به همین منطق متوسل می شوند، چیست؛ اما جالب اینجا است که کسی مثل شعاعیان و آن هم در اواخر دهه چهل چه خوب ته و آخر این منطق را خوانده که در واکنش به رفیق فدایی خود فریدون جعفری با زبان محاور می نویسد

” ببین رفیق جون! سازمانی که به هنگام ناتوانی از پخش اندیشه یی که نمی پسندد جلو می گیرد، به هنگام توانایی، آن مغزی را می ترکاند که بخواهد اندیشه یی کند سوای آن چه سازمان دیکته می کند.” اولین نامه سرگشاده به چریک های فدایی خلق.

خوب این پاسخ پنج دهه پیش کسی است که به شهادت همه مبارزین گذشته چه مذهبی و چه مارکسیست و ملی و … هم در جنبش نظری – فکری و هم سیاسی و هم نظامی چپ در ایران یکی از خالص ترین و محبوب ترین و در عین حال جان بر کف ترین در میان تمامی نیروهای مبارز علیه شاه بوده است. آیا به نظر مجاهدین درک کسی مثل شعاعیان در تشخیص اولویت ها و تضادها کمتر از آنها بوده است. یا چریک های فدایی خلق آن قادر به شناخت دوست و دشمن نبوده و در این مقوله خیلی منگل و عقب مانده بوده که او را متهم به مزدوری و وابستگی و همسویی با رژیم شاه نکردند.

پاسخ شادروان شعاعیان در واقع یک پاسخ تاریخی و نظری به چالش جبهه درون خلق است. ریشه های نظری و همزمان خصلتی و روانشناسانه نیز دارد. پس به یک معنی صورت مسئله نقد درون جبهه خلق منوط و مربوط و محدود به امروز نمی شود. اما چیزی که منحصر به امروز شده راه حل غیر منتظره و تجدیدنظرطلبانه ای است که مجاهدین به دلایل عدیده در پیش گرفته اند. در نوشته آقای اسدیان یک نکته مثبت و البته غیرمنتظره و بدیع هم به چشم می خورد. و آن جایی است که خطاب به منتقدین مجاهدین می نویسد:

“آیا هیچگاه خود را در قد و قواره ای دیدند که در یک رسانه عمومی از شورای ملی مقاومت و یا مجاهدین دعوت به عمل آوردند و در فضایی دمکراتیک به بحث و انتقاد و گفتگو بپردازند؟”

در اینکه ایشان واقعا ندانند در طی حداقل ربع قرن گذشته چه تعداد از جداشدگان و منتقدین چنین درخواستی را و حتی با لحن دلسوزانه و گاه حتی تهاجمی روی میز مجاهدین و رهبری آن گذاشته تردید جدی دارم! اما تا آنجا که حافظه حقیر یاری می کند چنین درخواستی پیشتر از جانب دهها نفر از جمله سعید شاهسوندی، پرویز یعقوبی، مسعود بنی صدر، …. و یا تا همین ایرج مصداقی مطرح شده است. حتی با قید اینکه بیایند در سیمای آزادی یا هر کجا که مجاهدین صلاح بدانند. تا آنجا که بیاد دارم سعید شاهسوندی درخواست داد حاضر است نه تنها بیاید در قرارگاه اشرف و ادعاهای اش را ثابت کند، بلکه به عنوان کسی که از سوی رجوی متهم به زدن تیر خلاص به زندانیان، لودادن خانه های تیمی، و دهها اتهام ریز و درشت امنیتی دیگر شده، محاکمه شود. حالا گیریم آقای اسدیان حافظه خوبی نداشته باشند، پس به یک معنی می شود روی حرف ایشان به عنوان یک مجاهد خلق حساب باز کرد؛ می شود از همین فرصت برای بازسازی بسیاری اعتمادهای از دست رفته استفاده کرد؛ می شود همچنین به قوام و استحکام جبهه همبستگی مقابل دشمن اصلی امیدوار شد؛ به این دلیل که اگر اعضای خانواده اپوزیسیون برانداز سر یک میز بنشینند و انتقادات شان را در درون خود مطرح کنند، در این صورت دشمن دیگر پایکوبی نخواهد کرد. اینها حداقل انتفاعی است که می شود از بابت چنین اتفاقی متصور شد. به همین دلیل از تمام منتقدین مجاهدین با شرط در قد و قواره بودن با مجاهدین می خواهیم در استقبال از چنین پیشنهادی درخواست های خود را در اسرع وقت جهت رهبری سازمان، یا هر مقام مسئول دیگری نه الزاما به جهت مناظره که فقط اعلام آمادگی مجاهدین برای چنین اتفاقی در فضای مجازی منعکس کنند.

بهار ایرانی- مجاهدین دبلیو اس

 

 

 

 

AriaNews
AriaNewshttps://aria.ariairan.com/
اخبار اجتماعی، فرهنگی، ورزشی، اقتصادی، علمی از سراسر جهان در Aria News | آریا نیوز
آخرین خبرها
اخبار مرتبط