3.1 C
Paris
Friday, December 2, 2022

در تجاوز جنایتکارانه پوتین به اوکراین، 15 میلیون بی خانمان، هزاران کشته و مجروح و بیش از 5میلیون پناهنده به کشورهای همسایه !

رای مردم و چالش های دست به نقد مریم رجوی

maryam-radjavi-2fev2013

خانم رجوی در مورد یکی از پیچیده ترین و در عین حال بدیهی ترین موضوع یعنی رای مردم نیز کلی گویی می کنند..

یکی از چالش هایی که جمهوریت با آن مواجه بوده و هست رابطه جمهوریت با دموکراسی است. این سوال همیشه پیش پای مدعیان جمهوری بوده که اگر رای مردم ناقض حقوق اقلیت باشد چه باید کرد؟ یا اگر دموکراسی به قیمت نادیده گرفتن رای مردم تضمین شود تا چه اندازه مشروعیت دارد؟ اینها سوالات و چالش های فرضی نیست، مصادیق و نمونه هایی برای آن موجود است که در همین مختصر به آن اشاره می شود. بر این اساس طرح این سوالات منطقی است؛

اگر رای مردم متضمن دموکراسی در جامعه نباشد چه اندازه مشروعیت دارد؟

این که یک حکومت علیرغم نادیده گرفتن رای اکثریت می تواند دمکراتیک باشد چه اندازه واقع بینانه است؟

این که رای مردم را الزاما به معنای تضمین دموکراسی در جامعه بدانیم چه اندازه واقع بینانه است؟

در اینجا دو مقوله جمهوریت و دموکراسی معادل هم انگاشته شده اند. در حالی که در واقعیت می توانند ناقض یکدیگر باشند. به این معنی که رای مردم الزاما به معنی تضمین دموکراسی در جامعه نیست؛ همچنانکه ممکن است جامعه دمکراتیک الزاما آرای اکثریت مردم را با خود نداشته باشد. این تناقض بیشتر به دلیل نوسان نرخ مشارکت مردم در انتخابات نمود پیدا می کند. در جوامعی که دموکراسی نهادینه شده با هر میزان مشارکت مردم اما آنچه پیشاپیش تضمین شده حقوق همه آحاد مردم و اقلیتی است که در مشارکت عمومی شکست خورده است. در حال حاضر نرخ مشارکت در کشورهای پیشرفته اروپایی و غربی در بهترین حالت بین ۵۰ تا ۶۰ درصد است. اکثریت از میان همین میزان مشارکت انتخاب می شود. در آمریکا که مهد دموکراسی فرضی است نرخ مشارکت در مهمترین انتخابات یعنی ریاست جمهوری کم و بیش همین اندازه است. هر انتخابی با هر میزان مشارکتی تضمین کننده حقوق آن اقلیت و هم آن کسانی است که در انتخابات شرکت نکرده اند.

مریم رجوی در بیانیه ده ماده ای خود مدعی است: ” از نظر ما آرای مردم، تنها ملاک سنجش می باشد و بر همین اساس، خواهان یک حکومت جمهوری مبتنی بر آرای مردم هستیم.”

در این صورت اگر انتخاب مردم حقوق اقلیتی سیاسی یا دینی و … را نقض کند، این رای مورد قبول و شاخص خواهد بود! این ادعای خانم رجوی هم در کنار بسیاری ادعاها کلی و بدون کمترین تامل است. دلیل اش این است که در همین اثنایی که اینگونه ادعا می کند مشارکت بالای ۷۰ درصدی مردم ایران و انتخاب آن را نفی و نادیده می گیرد. مریم رجوی می تواند انتخابات در ایران را نفی و نادیده و رای حاصله را توجیه کند، اما نمی تواند آن را به همه جا تعمیم بدهد.

مثال نزدیک و دم دست انتخابات منتهی به ریاست جمهوری مرسی در مصر و همچنین قانون اساسی مورد تایید اکثریت است که در نهایت منجر به واکنش و اعتراض بخش هایی از مردم گردید نا جایی که مرسی از قدرت ساقط گردید و قانون اساسی نیز کن فیکون اعلام گردید؛ و اتفاق جالب اینکه مریم رجوی اولین کسی بود که از کودتای نظامیان در مصر و برکناری رئیس جمهوری که طی یک روند دمکراتیک انتخاب شده بود، دفاع کرد! و جالب تر اینکه کودتای نظامیان را در راستای دمکراتیزه کردن مصر ارزیابی نمود. کسی نمی تواند تردید کند که هم قانون اساسی مصر و هم رئیس جمهور آن را مردم انتخاب کردند. قانون اساسی مصر مبتنی بر باورهای دینی و مجری این قانون هم متکی به آرای همان مردمی انتخاب شد که به نوعی مدعی و خواستار پیاده شدن قوانین شریعت در مصر بودند. آنچه در مصر اتفاق افتاد به حسب قاعده هیچ مغایرتی با جمهوری مبتنی بر آرای مردم نداشت. همان درصدی که به قانون اساسی رای مثبت دادند به مرسی به عنوان مجری همان قانون اساسی رای دادند. مریم رجوی نمی تواند ادعا کند رئیس جمهور و قانون اساسی با نرخ مشارکت پایین مردم انتخاب و تایید شده است. چون ملاک انتخاب همان میزان مشارکت است مگر اینکه از قبل درصد قابل ملاحظه ای نفس مشارکت را به دلایل مشخص تحریم کرده باشند. اتفاقی که حداقل در مصر رخ نداد. بنابراین هر دو انتخاب کاملا قانونی و برآمده از رای مردم بوده است.

اگر برای مریم رجوی معیار و شاخص همین آرای مردم است چرا از کودتای نظامیان و برکناری مرسی حمایت و این اقدام را در راستای دمکراتیزه شدن مصر ارزیابی نموده است. حمایت مریم رجوی از کودتای مصر می تواند به این معنی باشد که رای مردم فی النفسه تضمین کننده دموکراسی و حقوق تمام مردم نبوده و نیست. در این صورت ادعای مریم رجوی به رای مردم به عنوان شاخص موضوعیت نخواهد داشت؛ و به یک معنی رای مردم مشروط خواهد شد به تضمین دموکراسی در جامعه. به بیان ساده تر مریم رجوی باید بگوید شاخص او برای آینده ایران رای مردمی خواهد بود که تضمین کننده دموکراسی در جامعه باشد. در این صورت باز این سوال پیش می آید که اگر حکومتی فی النفسه و بدون رجوع به آرای مردم تضمین کننده آزادی ها و حقوق مدنی و سیاسی و اجتماعی و در یک کلام دمکراتیک باشد در این صورت آیا به آرای مردم نیز نیاز خواهد داشت.؟

خانم رجوی همانطور که در مورد تکثرگرایی و جامعه مدرن و قوه قضائیه مدرن و … بدون توجه به چالش های پیرامونی و سوالات و ابهاماتی که ایجاد می شود، کلی گویی می کند، در مورد یکی از پیچیده ترین و حساس ترین و در عین حال بدیهی ترین موضوع یعنی رای مردم نیز کلی گویی می کنند. غافل از اینکه از این کلی گویی ها دهها سال گذشته است؛ دلیل اش این است که امروز دیگر کسی حتی جرات این را ندارد که در مورد اصالت و موضوعیت رای مردم تشکیک و ان قلت بیاورد. به گمانم مریم رجوی با توجه به تناقضاتی که در حرف و رفتار و موضع گیری از خود بروز داده و می دهد بهتر است برای روشن کردن موضوع به همین اندازه به تعارضات موجود پاسخ بدهند.

بهار ایرانی

 

 

AriaNews
AriaNewshttps://aria.ariairan.com/
اخبار اجتماعی، فرهنگی، ورزشی، اقتصادی، علمی از سراسر جهان در Aria News | آریا نیوز
آخرین خبرها
اخبار مرتبط