15.7 C
Paris
Sunday, October 2, 2022

در تجاوز جنایتکارانه پوتین به اوکراین، 15 میلیون بی خانمان، هزاران کشته و مجروح و بیش از 5میلیون پناهنده به کشورهای همسایه !

به مجاهدین فرانسوی دست نزنید!

در پاسخ به مقاله مشترک؛ پیر برسی، ایو بونه، فرانسوا کولکومبه  و ژان پیر میشل در لوموند

خوشحالم که همگی دور هم جمع شده اید تا مقاله ای را بنویسید که از دور بوی اطلاعیه های همیشگی سازمان مجاهدین خلق را می دهد.

دوستان همیشه هوای همدیگر را دارند. البته برای من به عنوان عضو سابق مجاهدین خلق، دیدن اسم آقای ایو بونه در جمع نویسندگان مقاله کافی است تا بفهمم این نوشته از کجا سرچشمه می گیرد. از دیدن ترجمه فارسی این مقاله بلافاصله روی سایت رسمی این سازمان هم تعجبی نمی کنم!

شما آن قدر از دست آقای رژی دوبره عصبانی هستید که او را “فارس(ایرانی)” خطاب کرده اید، باور کنید این نامگذاری برای فیلسوف پاریسی شوک برانگیز نخواهد بود چرا که او حداقل این شهامت را داشت تا به ایران برود و تغییر شرایط این کشور را به چشم ببیند. اقدامی که شما هرگز جرأت انجامش را نخواهید داشت ، حتما باید یک “فارس” بود تا به چنین ماجراجویی دست زد. از طرفی تا وقتی که سازمان مهربان مجاهدین خلق در نزدیکی پاریس هست، این پناهندگان بی گناه، ثروتمند، سر سپرده و غیر ایرانی (!) چرا آدم باید برای درک حقیقت زحمت یک سفر پنج ساعتی را به خودش بدهد؟ حقیقت این قدر دست یافتنی است، این قدر نزدیک است، حقیقت در فرانسه لانه کرده است، در اور سورآواز، نزد خانم مریم رجوی که طبیعتا دوست ایو بونه هم هست. [1]

از طرفی همه چیزهایی که رهبران فرانسوی باید راجع به ایران بدانند، در دفاتر مجاهدین پاریسی پیدا می شود. به لطف آقای ایو بونه، فرانسه به سرزمین پذیرش مجاهدین مریم تبدیل شده، حالا چه اهمیتی دارد که یک ملت راجع به فرانسه چه فکر می کند … بخصوص وقتی این ملت “فارس” ها باشند! چه اشکالی دارد که فرانسه اسیر افکار غلط و پیشداوری باشد، سر مجاهدین مریم به سلامت!

چرا باید به حرف های یک فیلسوف پیر که در خیابان های تهران و قم می چرخد، اهمیت داد؟

چرا باید از کم شدن تعداد دانشجویان ایرانی در فرانسه نگران شد؟ چرا باید این همه توجه کرد، آن هم به یک قوم “فارس”؟! چه اهمیتی دارد که هشتاد میلیون ایرانی در مورد فرانسه چه فکر می کنند، مهم این است که همه چیز طبق خواسته ما دیده شود، با عینکی که مجاهدین سخاوتمندانه به چشم ما می گذارند!

مجاهدین خلق یک فرقه سیاسی مذهبی است؟ رژی دوبره اغراق می کند … مجاهدین فقط یک فرقه هستند که با ایدئولوژی اسلامی-مارکسیست و با ظرافت تمام با کمک چند آیه قرآنی، مبارزه مسلحانه را توجیح می کنند و به کمک چند سوره، دشمنانشان را تعریف می کنند! نه کیش شخصیت دارند، نه آدم سوزی در پیاده روهای فرانسه کرده اند، نه پولشویی می کنند، نه آدم می کشند، نه ترور می کنند … مجاهدین مریم هیچ کس را در ایران نکشته اند و نه حتی در عراق!

… مریم اینقدر مهربان و خوب است، با آن روسری شانل، آن لباس های رنگی گران قیمت، مریم که اینقدر سخاوتمندانه پولش را با سیاستمداران غربی تقسیم می کند،

مریم که جشن های زیبایی در فرانسه به پا می کند، مریم که خودش را با “شارل دوگل” مقایسه می کند (!) مریم که هیچ آشنایی با نسل های جوان ایرانی ندارد، مریم که اینقدر کاریزماتیک است … چطور می تواند عملیات های تروریستی را فرماندهی کند؟  نه، غیر ممکن است!

سازمان مجاهدین خلق تروریست نیست فقط حرفش را با بمب و تانک می زند. این استراتژی آنها است! دوست قدیمی صدام حسین دیکتاتور عراق هم بوده. از قدیم گفته اند کبوتر با کبوتر باز با باز! پس چرا باید شوکه بشویم؟ به هر حال این سازمان ایرانی ها راکشته، و چند افسر امریکایی و چند هزارتایی هم کرد عراقی ولی هیچ وقت با فرانسه بدعنقی نکرده، بنابراین تروریست نیست.

آقای دوبره هم باید “دیکته” اش را کمی تقویت کند! سازمان مجاهدین به این بدی ها هم نیست، فقط دوست ندارد بیرون از قدرت باشد! او هم سهم خودش را می خواهد. او هم در سال 1979 انقلاب کرده، قبل از انقلاب امریکایی کشته، بعد از انقلاب نصف اولین دولت جمهوری اسلامی را کشته، غیر نظامی ها و مذهبی ها را کشته، مخالفان خودش را در درون سازمان کشته، شکنجه و زندانی کرده، همه این ها انرژی می برد، برنامه ریزی می خواهد، تجهیزات می خواهد، آدم می خواهد …خلاصه سازمان مجاهدین شایسته برچسب “تروریست” نیست بلکه به مراتب مستحق بدتر از این هاست!

وقتی بعد از 25 سال عضویت در قلب سازمان مجاهدین، تقاضای ترک این سازمان را کردم، مریم و مسعود مرا متهم به جاسوسی کردند. اقدام به فرارم هم به شکست منتهی شد و گرفتار زندان های امنیتی صدام شدم. بعد از چند ساعت بازجویی و شکنجه مرا به نماینده سازمان مجاهدین (مهدی ابریشمچی) تحویل دادند. پذیرایی گرمی از من شد، ماه ها شکنجه، تحقیر، زندان!

سپس در برابر چهار هزار مجاهد کمپ اشرف در پایگاه باقرزاده، مسعود و مریم رجوی مرا به جرم اقدام به فرار به دو سال زندان در پادگان اشرف،هشت سال زندان در ابوغریب و سپس اعدام محکوم کردند. با حمله آمریکا به عراق از زندان مجاهدین نجات پیدا کردم و در حال حاضر در فرانسه هستم. وقتی مقاله آقای «رژی دوبره» را می خوانم شجاعت و روحیه خود انتقادی او را تحسین می کنم. به عنوان عضو سابق مجاهدین، به او آفرین می گویم که مقاله ای بر اساس تفکر انسان دوستانه و صداقت نگاشته چون همه می دانیم که افشاگری در مورد مجاهدین همیشه منتهی به تهدید و ارعاب می شود!

7فوریه 2014

یک ایرانی در پاریس

جواد فیروزمند

لینک به متن فرانسوی مقاله


[1] بعد از سقوط صدام، ایو بونه در دیدار از کمپ اشرف در عراق اظهار داشت بصورت خیلی طبیعی دوست مریم رجوی است.

مقاله ای دیگر در همین رابطه؛ سوغاتی «رژی دوبره» از جامعه ایران به فرانسه 

Ne touchez pas aux moudjahids français 

AriaNews
AriaNewshttps://aria.ariairan.com/
اخبار اجتماعی، فرهنگی، ورزشی، اقتصادی، علمی از سراسر جهان در Aria News | آریا نیوز
آخرین خبرها
اخبار مرتبط